Sfakia-Crete.com - Home

Taverna 3 Brothers, Chora Sfakion, Crete

Zoeken op maat

Geschiedenis van Kreta & de regio Sfakia
English version  Nederlandse versie

met belangrijke bijdragen van George Dalidakis; deze onderwerpen worden voortdurend bijgewerkt

Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4

VENETIAANSE KAART VAN CHORA SFAKION
Marco Boschini 1651: klik voor grotere versie

Venetiaanse tekening en kaart van
Kasteel van Chora Sfakion:
Klik hier

* door George Dalidakis

SFAKIAANSE KRIJGER, 1837


Uit 'Travels and Researches in Crete', Vol. II, Captain Spratt, Londen 1865

Kretenzische vechtersmentaliteit - Constantinopel verdedigen

Iedereen die het eiland Kreta ooit heeft bezocht, of het als student heeft onderzocht, of het in de geschiedenis als bezetter heeft geprobeerd te veroveren, is onder de indruk van de vechtersmentaliteit van de Kretenzers, en hun bereidheid ten koste van alles te verdedigen wat hen dierbaar is, en dat is vrijheid en trots. En dat doen ze eventueel ook buiten hun grenzen, als mensen waarmee ze zich verbonden weten, zoals andere Orthodoxen, worden onderdrukt.

Een zo'n situatie kwam voor tijdens de Venetiaanse bezetting, toen Kretenzers de Byzantijnse keizer te hulp schoten en Constantinopel verdedigden in 1453 tijdens de laatste dagen voor zijn ondergang.One such historic event occurred during the Venetian rule era when Cretans went to the assistance of the Byzantine Emperor to defend Constantinople during its last few days in 1453.

In januari 1453 besloot Sultan Mehmed II, die inmiddels Constantinopel had omsingeld, het te proberen te veroveren, danwel door door de verdedigingslinies te breken, danwel door het door uithingering op de knieën te krijgen. Hij had voldoende troepen en bovendien een enorme vloot tot zijn beschikking en hij belegerde Byzantijnen en hun christelijke bondgenoten, die onderling verdeeld waren, dus nu was de tijd rijp een einde te maken aan het Byzantijnse Rijk. In antwoord op een hulpverzoek van de Byzantijnse keizer verzamelde de Sfakiaanse leider Manousos Kallikratis 300 Sfakiaanse krijgers en 760 Kretenzers van elders op het eiland, en voer met 5 schepen, waarvan er 3 uit Sfakia waren, de belegerde keizer te hulp.


De belegering van Constantinopel (miniatuurschildering, Parijs, 1499)

Ze vochten zich moedig door de Ottomaanse blokkade en hielpen later mee de stad te verdedigen. Vele Kretenzers sneuvelden zij aan zij met de Byzantijnen en een paar Genovese en Venetiaanse medeverdedigers. Toen de stad viel weigerden de overgebleven 170 Kretenzers, die omsingeld waren door de Ottomanen in een van de stadstorens, zich over te geven. De Sultan was zo onder de indruk van hun moed en hun vechtlust dat hij hen liet gaan, door ze de stad uit te laten lopen met hun vaandels, wapens en gewonden en hen terug te laten varen naar Kreta in een van hun boten.

Een dichter van die tijd laat de keizer zeggen, wanneer hij omringd wordt door Ottomanen: "Christenen, Grieken, onthoofd me en neem het, goede Kretenzers, mee naar Kreta, om het alle Kretenzers te laten zien en hartzeer te voelen". Slechts deze paar woorden illustreren het zware verdriet van de Kretenzers over de val van Byzantium. Ze werden een opvangcentrum voor Byzantijnse vluchtelingen en verantwoordelijk voor het instandhouden van het culturele erfgoed dat hen was achtergelaten door de val van het Byzantijnse rijk.

Andere ontberingen

De nimmer ophoudende spiraal van nieuwe en steeds weer hogere belastingen, opstanden en hun wrede onderdrukking, alsmede het moeten verschaffen van dwangarbeid waren niet de enige ontberingen die de bevolking moest doorstaan in deze periode.

De pest heerste vele keren vaker op Kreta dan in de rest van Europa in die tijd, met duizenden doden per epidemie, waarbij soms hele dorpen werden uitgeroeid. Aardbevingen hebben Kreta geteisterd sinds het begin van de geschiedenis en dus ook in de Venetiaanse tijd, waarbij steden en dorpen werden verwoest en velen het leven lieten. Tenslotte mislukten regelmatig de oogst, waardoor duizenden omkwamen van de honger.


Oruç Reis, Aruj Barbarossa, Roodbaard, lithografie door Charles-Etienne Motte,
naar een tekening van Achille Deveria

Bovenop al deze elende kwam nog het leed van de voortdurende aanvallen van piraten langs de hele kustlijn. En die piraten waren talrijk: Arabieren uit Noord-Afrika, Turken uit Klein-Azië, christenen van Malta, Genua, Spanje en Frankrijk, en ook Grieken van de Egeïsche eilanden en de Peloponnesus. Sommige van die aanvallen van piraten waren afschrikwekkend in omvang en gevolg. Een van de meest gevreesden van die tijd was Barbarossa (eigenlijk vier broers, van wie de eerste een rode baard had: Aruj Barbarossa †1518, Khayrad'din †1546, Isaak en Elias, moslimpiraten afkomstig van Lesbos. Elias stierf in een gevecht in de wateren rond Kreta. Ze hadden een grot om zich te verbergen op het eilandje Kolokithia, bij Spinalonga, Kreta). Zij vielen het gebied aan met een vloot van maar liefst 80 schepen, ook vestingsteden als Candia, Rethymnon en Chania. Hij slaagde erin Sitia te veroveren en plunderde grote delen van het eiland, waarbij hij duizenden Kretenzers gevangen nam en verkocht op de slavenmarkten in het oosten.

Culturele opleving op Kreta

De enige erfenis uit de Venetiaanse tijd bestaat uit de vele vestingen gebouwd onder de Venetiërs, en de Katholieke kerken, waarvan er vele niet ontkwamen aan verwoesting door de Ottomanen, de Kretenzers zelf en de Bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Kretenzers bouwden zelf ook honderden kerkjes overal over het eiland, waarvan er vele binnen werden gedecoreerd met prachtige fresco's. Veel daarvan overleefden de vernielzucht niet van de Ottomanen en de tot moslim bekeerde Kretenzers. Maar ook de tand des tijds en de onnozelheid van de boerenbevolking eiste zijn tol, waarbij veel fresco's werden overgewit, als ze er gebladderd bijhingen.

 

Tegen de 15de eeuw maakte het eiland de hellenisatie van de Venetiaanse edellieden mee, die ook Grieks gingen spreken en door huwelijken tussen Venetiërs en Kretenzers ontstond zo een heel nieuwe cultuur. Die had kenmerken van de Westerse cultuur, maar ook van de Byzantijnse erfenis die de Kretenzers koesterden en ook vluchtelingen uit Byzantium naar Kreta hadden gebracht. Na de laatste grote revolutie die Kreta meemaakte, de Kantanoleon-revolutie in 1527, ontstond een periode van culturele opleving. In die tijd werden indrukwekkende literaire werken geschreven door een groot aantal schrijvers. Sommige uitschieters zijn de theatherstukken Erophile (van Chortatzis), Koning Rhodolinos, en Het Offer van Abraham, en twee heroïsche gedichten, Digenis Akritas en Erotokritos. (zie hieronder)

De schilderkunst bestond al vroeg in de Venetiaanse tijd in de vorm van zeer kunstzinnig uitgewerkte fresco's en iconen en toen de uittocht uit Byzantium op gang kwam trok Kreta een aantal schilders uit Constantinopel naar zich toe die bijdroegen aan het al aanwezige peil van talent en stijl. De Westerse Renaissance begon ook snel de stijl op het eiland te beïnvloeden, en zo ontsond een soort fusie-stijl die zich onderscheidde in de Kretenzische School. Vele Kretenzische schilders vertrokken naar het Westen, van wie Domenikos Theotokopoulos, alias El Greco, de bekendste is. (zie links)

Een ander nog steeds te bewonderen aspect van de culturele opleving bestaat uit de vele indrukwekkende Venetiaanse bouwwerken in de stijl van Venetiaanse paleizen en fonteinen, waarvan een aantal de vernielingen onder de Ottomanen en de bombardementen tijdens W.O. II hebben overleefd.


Erotokritos

Erotokritos is een romantisch gedicht dat wordt beschouwd als een meesterwerk uit de Griekse poëzie van de Renaissance en bestaat uit 10.000 15-lettergrepige rijmende regels, dat generaties van Grieken heeft gegrepen, van ongeletterde schaapsherders tot vooraanstaande Griekse dichters als George Seferis. Het is een heldendicht over liefde, romantiek, strijd, banningschap, vaderlandsliefde en dat uiteindelijk door dapperheid het goede het wint van het kwaad en de liefde wordt beantwoord. Het schildet Kreta als aanzienlijk veranderd door Westerse invloeden, met zijn romantische beeld van ridderlijkheid en de romantiek die in het Westen door troubadours werd versprijd.

Het gedicht werd geschreven door Vintsenzos Cornaros, een Kretenzer van waarschijnlijk Venetiaanse afkomst, geboren in Sitia rond 1600. Hij moet het gedicht geschreven hebben tijdens de laatste jaren van Venetiaanse overheersing toen het werd meegenomen door naar de Ionische eilanden en de Griekse westkust vluchtende Kretenzers. Het eerste bekende manuscrit dat nog steeds bestaat werd gemaakt in Kefalonia of Zakinthos en dateert uit 1710, terwijl de eerste gedrukte versie stamt uit Venetië uit 1713.

Sindsdien circuleerde het boek onder Grieken in het Ottomaanse rijk en inspireerde hen, dromend over hun nationalistische aspiraties, wanneer Erotokritos de Atheners helpt de Vlachen te verslaan en dan de neef van de koning van de Vlachen doodt in een duel, waarna hij als beloning mag trouwen met Aretousa. Generaties Grieken en zeker Kretenzers hebben grote delen van het gedicht gereciteerd en er zijn er heel wat geweest die het gehele gedicht van 10.000 regels uit hun hoofd kenden. Stukken van het gedicht zijn ook opgenomen door beroemde Kretenzische musici en duiken nog regelmatig op op nieuwe platen.

Hier kunt u luisteren naar een uitvoering van Erotokritos, door Haralambos (Babis) Garganourakis, een oudere gerespecteerde Kretenzische muzikant.

De Kretenzische oorlog en het einde van de Venetiaanse overheersing

Volgend op de dood van Sultan Suleiman I in 1566 begon het Ottomaanse Rijk aan een teloorgang, te wijten aan een aantal problemen rond opvolging, corruptie onder de bestuurders, veranderingen in de militaire structuur en de rol van de janitsaar (soldaat in het Ottomaanse leger, behorend tot de in de veertiende eeuw gevormde en in 1826 opgeheven bevoorrechte klasse van soldaten die vroeger de kern vormden van het Ottomaanse voetvolk) en economische stagnatiie, terwijl het Westen tegelijkertijd een commerciële revolutie doormaakte. De opvolger van Suleiman, Selim II, besloot Cyprus te ontnemen van de Venetiërs en viel het eiland binnen in juli 1570. De Venetiërs vroegen steun aan de Christelijke staten, maar geen kwam voor de dag, dus vroegen ze steun aan Paus Pius V, die de Heilige Alliantie samenstelde uit Spanje, Venetië en de Pauselijke Staat. Een armada van de Heilige Alliantie versloeg de Ottomaanse vloot in de Golf van Lepanto in 1571. De dag, 7 oktober, wordt uitgeroepen tot het feest van Maria-Overwinning, later bekend als het feest van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans. Maar het was te laat om Cyprus te redden, dat zich al eerder dat jaar had overgegeven.

In de daaropvolgende tientallen jaren hebben zowel het Ottomaanse keizerrijk als Venetié te kampen met tegenvallers en zien hun militaire en economische macht verdampen. Tegelijkertijd hebben de christelijke staten hun eigen problemen met de teneergang van het Habsburge Rijk, de toenemende invloed van Rusland en de religieuze opstanden van de Reformatie, met toenemnde invloed van Protestanten, Calvinisten en Lutheranen.

Een merkwaardige gebeurtenis die plaats greep in 1644 was dat Sultan Ibrahim I de kans greep om Venetië's laatste bastion in de oostelijke Middellandse Zee aan te vallen: Kreta. Een Ottomaans galjoen dat in konvooi reisde naar Egypte en pelgrims vervoerde naar Mekka was aangevallen door Malteekse piraten. Onder de gevangenen was een van de vrouwen van de Sultan en haar zoon. Ondertussen waren de Malteekse piraten op hun terugtocht gestopt op Kreta. Dat gaf de Sultan aanleiding om eerder Kreta aan te vallen dan Malta, omdat Malta veel beter verdedigd werd en het hen al een eeuw eerder niet was gelukt het te veroveren.


Bijna 50.000 Turken schepen zich begin zomer 1645 in op 100 oorlogschepen en 350
transportschepen om Kreta te veroveren (Franse kopergravure uit die tijd)

Een vloot van meer dan 400 schepen met een leger van 50.000 man verraste de onvoorbereide Venetiërs. De invasie begon ten westen van Chania op 23 juni 1645 en de invallers bereikten al snel Chania en begonnen de stad te bombarderen. De Venetiërs probeerden Kretenzers uit naburige districten te mobiliseren, maar ze waren niet erg effectief. Veel boeren zagen de Ottomanen eerder als bevrijders van de Venetiaanse onderdrukking dan als invallers. Daarentegen voerden Orthodoxe religieuzen een heldhaftige verdediging van hun kloosters tegen de bedreiging door de moslims van hun geloof. De belegerde Venetiaanse troepen gaven zich uiteindelijk op 22 augustus 1645 over na 2 maanden van strijd, die honderden het leven kostte. De stad werd geplunderd en die nog achtergebleven waren werden opgepakt en als slaaf verkocht.


Belegering van Chania door de Turken 1645

Tegen de tijd dat Chania zich had overgegeven was de rest van West-Kreta al bezet door de indringers. Een verse krijsmacht van 40.000 man was eerder al aangekomen in de Baai van Souda en was op weg naar Rethymnon. De belegering van Rethymnon vergde opnieuw twee maanden en kende weer vele doden. Uiteindelijk gaven de venetiërs de stad op en de inwoners werd toegestaan de stad te verlaten naar Candia of the Ionische eilanden, per Venetiaans schip. Ondertussen veroverden de Ottomanen het platteland en lieten Candia voor het laatst, omdat ze verwachtten dat het wel goed verdedigd zou zijn en de verovering de nodige tijd zou vergen. Op het platteland ondervonden ze wat tegenstand van door de Orthodoxe kerkleiders aangemoedigde Kretenzers, maar dat weerhield ze niet van het bezetten van het hele eiland, met uitzondering van Candia en drie andere versterkte burchten.


Belegering van Candia (Heraklion) door de Turken 1648 - 1669

De belegering van Candia begon in mei 1648 en duurde ruim 20 jaar. De Ottomanen hadden de stad van de landzijde onder controle, maar de venetiërs wisten via zee regelmatig bijval te krijgen. De verdedigingslinie werd dagelijks gebombardeerd en aanvallen op de stadsmuren waren talrijk. De bijval van zee bleef bestaan. mede door de technolgische voorsprong van de Venetiaanse vloot, die waren begonnen zeilschepen in te zetten in plaats van door roeiers aangedreven galleien, waardoor ze sneller en manoeuvreerbaarder waren en een zwaardere lading konden verschepen en zwaardere kanonnen hadden, zonder de noodzaak om honderden roeiers te huisvesten. De Ottomanen pasten zich slechts langzaam aan deze innovatie aan en dat werd nog eens bewezen door het verslaan van hun vloot door de Venetiërs bij de Dardanellen in 1658.

De Europese staten kregen belangstelling voor de gebeurtenissen in Kreta en maakten zich bezorgd om de bezetting van Kreta met de resulterende controle over de oostelijke Middellandse Zee door de Ottomanen. Uiteindelijk begonnen ze de hulpverzoeken van Venetië te beantwoorden en zo stuurde Spanje aanvankelijk financiële en maritieme hulp, gevolgd door Frankrijk in 1660 met 4400 manschappen. In de daaropvolgende jaren, tot de val van Candia, kwam bijstand van Rome, Hannover, Duitsland en opnieuw de grootste troepenmacht uit Frankrijk met 6000 man. De Ottomanen, vastbesloten de belegering tot een goed einde te brengen, stuurden ook een aanvullende troepenmacht, van 40.000 man, begin 1667. Onenigheid tussen de Venetiërs en de Fransen leidde tot het wegzeilen van de Fransen en alle vrijwilligers uit Duitsland, zodat commandant Francesco Morosini alleen achterbleef met 4000 manschappen om de stad te verdedigen.

De situatie in de stad verslechterde ondertussen dermate dat Francesco Morosini onderhandelingen begon over de overgave van de stad. Na het bereiken van een akkoord verlieten de laatste overlevende Venetiaanse troepen en een klein aantal achtergebleven burgers Candia op Venetiaanse schepen op 27 september 1669. Het beleg van 20 jaar liet de stad verwoest achter, met 31.000 omgekomen Venetiërs en anderen, terwijl de Ottomanen 137.000 levens verloren. De schade aan de Kretenzische bevolking in termen van aantallen slachtoffers en aantallen vluchtelingen in ballingschap is nooit beschreven.

To Top of Page


Gevecht tuusen de Sfakianen en de Turken

TURKSE BEZETTING (1669 - 1898)

In 1645 ontscheepten zich 60.000 Turken op Kreta, onder leiding van Yussut Pasha, en bezetten Chania en Rethymnon. Candia, of Chandax, was pas gevallen onder Francesco Morozini aan de Turk Ahmed Kioproulis, op 27 september 1669. Zodoende kwam Kreta onder Turkse bezetting. Deze periode kenmerkte zich door verwoesting, aanvallen, en het inbeslagnemen van eigendommen, nu geleid door de Sultan, en de vervolging van de Christenen op het eiland, ondanks de privileges die Mohammed B het Patriarchaat had verleend. De meeste kerken werden omgebouwd als moskee en de bevolking werd of afgeslacht of gevangen genomen. De Kretenzers ontvluchtten hun eiland niet, ondanks de grote armoede en onderdrukking, en verzetten zich op alle mogelijke manieren. In 1692 vochten ze samen met de Venetiërs tegen de Turken, die daardoor zo geergerd werden dat ze vele Christenen vermoordden.

De Vrede van Passarowitz werd op 21 juli 1718 getekend na Turkse nederlagen tegen Oostenrijk. De vrede kwam tot stand onder Engelse en Nederlandse bemiddeling op basis van het uti possidetis-beginsel ("zoals je in bezit hebt", of uti possidetis iure, is een Latijnse term voor een rechtsbeginsel in het internationale recht. Het beginsel wordt toegepast bij het onafhankelijk worden van nieuwe staten. Het houdt in dat een nieuwe staat wordt afgebakend door de reeds bestaande grenzen). Het Ottomaanse Rijk moest aldus het noorden van Servië (waaronder de stad Belgrado), het Banaat en Oltenië (ook: Klein-Walachije) afstaan aan de Habsburgers. Venetië verloor zijn bezittingen in de Morea (nu: Peloponnesos) en Kreta aan Turkije. Het behield alleen de Ionische Eilanden en Dalmatië.

Een volgende poging tot onafhankelijkheid met hulp van de Russen in 1770 leidde tot een bloedbad. En toch gaven de moedige Kretenzers niet op.


De kerk Panagia Thimianis bij Komitades in Sfakia
waar op 15 april 1821 de opstand tegen de Turken werd uitgeroepen

Het grootste deel van het eiland werd bevrijd in de periode 1821-1824. Ongelukkigerwijs kwam de Egyptenaar Ahmet Alli de Turkse Sultan te hulp, voordat heel Kreta was bevrijd. Na het uitroepen van de Griekse staat gaven de omstandigheden de Sultan de gelegenheid Kreta weg te geven aan Egypte tot 1840, toen de opstanden zo hevig werden dat Egypte privileges moest verlenen aan de eilandbewoners.


De vlag van de Kretenzers gedurende de revolutie van 1866

Dit op hun beurt irriteerde de Turken dusdanig dat er weer een reeks gevechten ontstond, waarvan de belangrijkste de Revolutie van 1895-96 was, de slag om Kreta in 1866-68 en de holocaust in het klooster van Arkadi. De opoffering in Arkadi was geen illusie. De Kretenzers verzamelden zich daar in de kruitruimte en toen de Turken naderden staken ze zelf het kruit aan, waarbij ze zichzelf én alle Turken ombrachten. Ze deden dit omdat de dood ver te verkiezen was boven gevangenschap onder de nietsontziende en barbaarse vijand.


De belegering en de ontploffing van het klooster van Arkadi op 9 november 1866
(athene, Gennadios bibliotheek)

Daskalo Gianni ("Giannis de Leraar") was een van de vele Kretenzische verzetsleiders tegen de Turkse overheersing van Kreta. Hij werd geboren in Anopoli, een flink dorp in de bergen boven Chora Sfakion, Sfakia. Op het eind van de Turkse bezetting (1669 - 1898), in 1870, boden de Turken een wapenstilstand aan aan de Kretenzers, om een eind te maken aan het moorden over en weer. Daskalo Giannis wist dat hij werd opgelicht door de Turken, maar ging hen toch bezoeken voor onderhandelingen, in de hoop dat tenminste zijn dood voor een keerpunt in de bezetting kon zorgen, en als inspiratiebron voor het verzet op Kreta kon dienen.

Het behoeft geen betoog dat de Turken hem ontvingen en vervolgens martelden en sloegen, om strategische informatie uit hem los te krijgen. Uiteindelijk vilden de Turken hem levend, maar nog steeds weigerde Daskalo Giannis zijn kompanen te verraden aan deze barbaarse vijand. Hij stierf uiteindelijk snel aan zijn wonden. Hierop volgde een golf van opstanden, die uiteindelijk leidden tot het uitroepen van Kreta als een onafhankelijke staat in 1898.

Daskalogiannis wordt nog jaarlijks geëerd en in zijn geboortedorp Anopoli in Sfakia is ieder jaar in mei een grote herdenkingsceremonie.

 

To Top of Page

volgende >

Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4

< Terug naar homepage

holiday accommodations in Sfakia, Crete: hotel, rooms, studios, apartments, hire cars/ rent car
Onze selectie van sfeervolle kleinschalige vakantie-
accommodaties in Sfakia, zuidwestkust Kreta

Hotels, Kamers, Studio's, Appartementen, Autohuur, Taxi


Wat is er nieuw op deze site over Sfakia en Kreta:
Praktische informatie voor bezoekers aan Sfakia en Kreta
uk deutsch Nederlands
hand Dienstregeling veerboten zuidwestkust Kreta 2016
hand Vliegvelden Kreta: aankomst- en vertrektijden 2016
Foto's rond Loutro April 2011 Janni
Alle websites van Chora Sfakion
hand Foto's rond Sfakia October 2014 Wiltrud
hand Foto's rond Sfakia April 2014 Wiltrud
Bettina's Actuele Foto's van Sfakia 2011 hand Ga mee vissen met vissersboot in Chora Sfakion
Foto's Bergtop Pachnes Okt 2008 Wiltrud
Video's van Sfakia en Kreta speciale selectie
Foto's van Chora Sfakion in Mei en Juni 1 2008
Wandeling naar Mount Gingilos
Herre
Grieks en Kretenzisch Pasen en Kerstmis
Onderwaterfoto's Duikschool Sfakia Damoulis
Wandeling Agios Ioannis - Selouda - Agios Pavlos 2008 Stuur ons je eigen foto's van je Kreta-vakantie
Foto's Sfakia & Kreta Juni/Juli 2008 Angelika
Kreta Foto's Mei 2008 Mary en Denis
3D Tekeningen van de White Mountains Steve
Loutro & omgeving Foto's Herre
Panorama Foto's Patrick
Foto's Sfakia en Kreta in April 2008 Wiltrud
Wolfgang Kistler's Sfakia Picture Gallery
De Olijfboom en Olijfolie
Kaarten van Kreta en de regio Sfakia Foto's van Frangokastello
Top van Pachnes Panorama Kaart Steve Paleochora Foto's Fabrice
Bezoek aan Mouri, hoogste bergdorp van Sfakia George Sfakia 1968 - 2003 france swiss documentaire Jean-Jacques
Griekse Naamdagen: Kalender en Alfabetisch De Sfakia en Kreta Foto Gallery  > 4700 foto's
Gavdos eiland foto-reportage Steve Statistieken Inkomend Toerisme Griekenland
Ian's Bergwandel-foto's uit Sfakia
deel 1 - deel 2 Nov 2005
Diloti - Grieks Kaartspel
Geschiedenis van Kreta
Vogels observeren in Frangokastello Nov 2005
Foto's van Sfakia 1 - 2 - 3 Okt 2005
Griekenlands positie in de Europese Unie -
vergeleken met 13 andere landen
Interactieve Satellietkaart van Kreta Hoe de kloven op Kreta zijn ontstaan
3D Satellietbeelden van Kreta Meer dan 1700 links over Kreta
4 Grote Kaarten van Kreta - wegenkaarten Kreta Griekse cultuur vergeleken met Europa
Raki - Tsikoudia : Kretenzische borrel Winter in Sfakia Foto-verslag 2002 - 2003
Sfakia Dialect Peter Trudgill Kruiden en specerijen op Kreta
Winden op Kreta The Sphakia Survey: archaeological project
Kretenzers buiten Kreta Sfakianen en de Doriërs
Sociale en culturele vergelijking van Griekenland met andere Europese landen Kaart van het dorp Chora Sfakion / Khóra Sfakíon
Stedenkaarten Chania - Rethymnon - Heraklion
Tavli - Griekenlands Nationale Spel Foto's van Samariakloof en Imbroskloof

Laatste update: 31 December, 2009 .

< Terug naar homepage

Copyright © Sfakia-Kreta.nl 1999 - 2017. Alle rechten voorbehouden.